Πάσχα 2009 (16 έως 22 Απριλίου)
16 Απριλίου. Ωραίο κι αυτό! Ξεκινάς από Ελλάδα 6:30 και είσαι σε μια άλλη ήπειρο σε λιγότερο από 2 ώρες. Και με την διαφορά ώρας είσαι εκεί νωρίτερα. 6:15 παρακαλώ. Αν και η διαφορά ώρας είναι 1, φέτος δεν άλλαξαν την ώρα σε θερινή (λόγω ραμαζανιού) και η διαφορά είναι 2 ώρες. Προσγείωση, λοιπόν, ξημερώματα στην πρωτεύουσα Τύνιδα.
Και άμεση αναχώρηση για τον νότο. Εκεί που ξεκινάει η έρημος Σαχάρα. Πρώτη στάση στο Μεγάλο Τζαμί, στην ιερότερη πόλης της Τυνησίας την Καϊρουάν που είναι η τέταρτη πιο θρησκευτική πόλη στον κόσμο μετά την Μέκκα , τη Μεντίνα και τα Ιεροσόλυμα. Μάλιστα οι μουσουλμάνοι λένε, πως εάν κάποιος δεν μπορέσει στην ζωή του να επισκεφτεί την Μέκκα, μπορεί να επισκεφτεί και να προσευχηθεί 7 φορές στην Καϊρουάν.
Το απογευματάκι φτάσαμε στη όαση της Τοζέρ σε ένα απίστευτο ξενοδοχείο για φαγητό και διανυκτέρευση.
17 Απριλίου. Η δεύτερη μέρα είναι πολύ "γεμάτη". Ξεκινάμε με μια επίσκεψη στην όαση της Νέφτα.
Συνεχίζουμε με μια βόλτα στην έρημο και στους αμμόλοφους με 4x4 που καταλήγει στο σκηνικό που είχε στηθεί για τα γυρίσματα της ταινίας "Stars Wars".
Νωρίς το απόγευμα ξεκινάμε για την πόλη Ντούζ στην οποία και θα διανυκτερεύσουμε. Για να πάμε εκεί, πρέπει να διασχίσουμε την αποξηραμένη λίμνη Σοτ Ελ Τζεριντ για περίπου 100 χιλιόμετρα. Η Ντουζ είναι το ιδανικό σημείο για να πάρουμε μια γεύση από την ζωή των Καραβανιών κάνοντας μια βόλτα με τις καμήλες στους αμμόλοφους αλλά και να κάνουμε βόλτα στην έρημο με buggy.
18 Απριλίου. Ξεκινάνε με επίσκεψη στο Βερβερίνικο χωριό Ματμάτα και τις τρώγλες του 6ου αιώνα, οι οποίες κατοικούνται ακόμη από τους τρωγλοδύτες. Ακολουθεί επίσκεψη στο Κολοσσαίο του Ελ Τζεμ, τρίτο σε μέγεθος στο κόσμο, το Αμφιθέατρο αυτό, χτίστηκε από τους ρωμαίους και ήταν χωρητικότητας 35.000 ανθρώπων. Εδώ γινόντουσαν θεάματα κυρίως με μονομάχους κι είναι σίγουρα το μεγαλύτερο ρωμαϊκό κτίσμα της Αφρικής. Μέχρι το 17ο αιώνα ήταν σε άριστη κατάσταση. Μετά όμως, οι κάτοικοι χρησιμοποίησαν πολλές πέτρες του για τη κατασκευή του κοντινού χωριού El Jem κι επίσης υλικά του μεταφέρθηκαν για τη κατασκευή του Μεγάλου Τζαμιού του Cairuan. Τέλος, κατά τη διάρκεια απελευθερωτικού αγώνα, οι τούρκοι βομβάρδισαν το μνημείο αυτό, για να εκδιώξουν τους επαναστάτες που είχαν κρυφτεί μέσα. Tώρα προστατεύεται από την UNESCO από το 1979.
Στη συνέχεια, ξεκινάμε για τον βορά και για το παραθαλάσσιο θέρετρο της Χαμμαμέτ όπου και θα διανυκτερεύσουμε.
19 και 20 Απριλίου. Δύο ελεύθερες μέρες στη Χαμμαμέτ. Το θέρετρο αυτό, με την υπέροχη παραλία του, σφύζει από ζωή το καλοκαίρι, αλλά δυστυχώς την εποχή αυτή δεν έχει πολύ κόσμο. Παρόλα αυτά περάσαμε αρκετά καλά, επισκεφτήκαμε την παλιά πόλη, διασκεδάσαμε με τοπικά νυχτερινά show και βολτάραμε αρκετά.
21 Απριλίου. Μετά το πρωινό αναχώρηση για την ξενάγηση της Τύνιδας. Πάνω από 2.000.000 εκατομμύρια κάτοικοι ζουν και εργάζονται στην πρωτεύουσα. Η πόλη περιστοιχίζεται από τρεις λίμνες. Στο κέντρο βρίσκεται ή λεωφόρος Χαμπίμπ Μπουργκίμπα και η πλατεία της Ανεξαρτησίας. Στη συνέχεια επισκευθήκαμε τα ερείπια της θρυλικής αρχαίας Καρχηδόνας και τέλος το ψαροχώρι Σίντι Μπου Σάιντ. Επιστροφή στην Αθήνα το πρωί της επομένης.
Γενικά για την Τυνησία
Τρεις χιλιάδες χρόνια ιστορίας, αιώνιο σταυροδρόμι πολιτισμών και απαράμιλλη λάμψη συνθέτουν μια εντυπωσιακή χώρα που, αν και είναι τόσο κοντά μας, παραμένει μυστηριακή, σαγηνευτική...
Μια χώρα αντιθέσεων. Στο βορρά νιώθεις την επιρροή της Ευρώπης, ενώ στο Νότο, ένας παραδοσιακός κόσμος σε σκλαβώνει με την αυθορμητικότητα, τη φιλοξενία αλλά και τις υπέροχες τοποθεσίες του.
Η Τυνησία κατοικήθηκε από τους παλαιολιθικούς χρόνους, γεγονός που πιστοποιούν προϊστορικά ευρήματα, τα οποία ανήκουν στην περίοδο του Ανθρώπου του Κρομανιόν.
Τον 12ο αι. π.Χ., οι Φοίνικες καταλαμβάνουν της στρατηγικής σημασίας ακτές και τέσσερις αιώνες μετά, η βασίλισσα Ελίσα δραπετεύει από την Τύρο, βρίσκει άσυλο και ιδρύει την Καρτ-Χαντάστ -την καινούργια Καρχηδόνα. Το 146 π.Χ., η πόλη «πέφτει» μετά από μια, ανδρεία, αντίσταση εναντίον των Ρωμαίων που διήρκεσε έναν αιώνα. Κατόπιν, ήρθαν οι Βάνδαλοι και οι Βυζαντινοί... Περίπου επτά αιώνες μετά οι Άραβες ιδρύουν την Καιρουάν, επιβάλλουν τον ισλαμισμό και την Αραβική γλώσσα και η Καρχηδόνα γίνεται Ιφρίκια κατόπιν Τινές και τελικά Τυνησία. Μετά από περίπου δέκα αιώνες προστίθενται και οι Τούρκοι, ενώ, κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα μετατρέπεται σε γαλλικό προτεκτοράτο, για να ανεξαρτητοποιηθεί το 1956 και να γεννηθεί η Δημοκρατία της Τυνησίας, στις 25 Ιουλίου 1957.
Η Τυνησία είναι ένα μουσουλμανικό κράτος - υπόδειγμα προς μίμηση. Δικαίως έχει κερδίσει τη φήμη της πιο φιλελεύθερης αραβικής χώρας. Υπάρχει πλήρης ελευθερία, σεβασμός και ένα αίσθημα ασφάλειας που είναι διάχυτο παντού.
